59460

1.1 ดำเนินการจัดกิจกรรมการจัดการพาหะนำโรคแบบผสมผสานของชุมชนที่จดทะเบียนจำนวน 99 ชุมชน
1.2 ป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคไข้เลือดออกในชุมชนที่จดทะเบียน จำนวน 99 ชุมชน ให้มีค่า HI อยู่ในเกณฑ์ที่กำหนด

1.1 สำนักงานเขตหนองจอกมีเครือข่ายความร่วมมือทั้งภาครัฐ เอกชน และภาคประชาชน ทุกระดับ ซึ่งส่งเสริมให้ดำเนินงานด้านควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลายมีประสิทธิภาพ ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมาย
1.2 ประชาชนในพื้นที่เป้าหมาย สามารถนำความรู้ ทักษะ เกี่ยวกับโรคติดต่อที่นำโดยยุงลายสามารถปฏิบัติตนและจัดการแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายได้ถูกต้อง เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่
1.3 ชุมชนในพื้นที่เขตหนองจอก เป็นพื้นที่ปลอดยุงลาย หรือมีค่าดัชนีลูกน้ำยุงลายอยู่ในเกณฑ์ที่กำหนดเพิ่มมากขึ้น ประชาชนลดความเสี่ยงต่อการป่วยด้วยโรคไข้เลือดออกและโรคติดต่อที่มียุงลายเป็นพาหะนำโรค
1.4 การดำเนินงานควบคุมป้องกันโรคไข้เลือดออกมีประสิทธิภาพมากขึ้น ส่งผลให้อัตราป่วยด้วยโรคไข้เลือดออกลดลง
1.5 มีนวัตกรรมการจัดการพาหะนำโรคแบบผสมผสานในชุมชน

นายวิ*******

โรคไข้เลือดออกเป็น 1 ใน 5 ของโรคติดต่อที่เป็นปัญหาสาธารณสุขสำคัญในพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยสถานการณ์โรคไข้เลือดออกในกรุงเทพมหานครในปี 2561 (5 มกราคม 2561 - 6 มิถุนายน 2563) พบว่าผู้ป่วยสะสมจำนวน 8,364 ราย อัตราป่วย 147.34 ต่อประชากรแสนคน เสียชีวิต 5 ราย คิดเป็นอัตราป่วยตายร้อยละ 0.06 โดยจำนวนผู้ป่วยที่พบมากที่สุดเป็นกลุ่มเด็กและเยาวชน อายุระหว่าง 5 – 14 ปี รองลงมา ได้แก่กลุ่มอายุ 15 – 34 ปี และ 0 – 4 ปี ตามลำดับ โดยอัตราป่วยโรคไข้เลือดออกเปอร์เซ็นต์ไทล์ที่ 80 (ปี 2557 – 2561) มีค่าเท่ากับ 232.84 ต่อประชากรแสนคน ซึ่งอัตราป่วยอยู่ในระดับสูงและยังเป็นปัญหาสาธารณสุขสำคัญในลำดับต้นๆ ของกรุงเทพมหานคร ที่มีผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตทั้งในด้านการเจ็บป่วย เสียชีวิต สูญเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลของประชาชน และความสูญเสียทางด้านเศรษฐกิจของประเทศชาติโดยรวม ซึ่งโรคไข้เลือดออกมีปัจจัยสนับสนุนจากความหนาแน่น แออัด วิถีชีวิตและการเคลื่อนย้ายของประชากร ทำให้ไม่สามารถจัดการกับภาชนะแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายได้ตามเป้าหมาย การแก้ไขปัญหาโรคไข้เลือดออกให้มีประสิทธิภาพ จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือและขับเคลื่อนจากทุกภาคส่วน โดยให้ความสำคัญกับการกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายอย่างต่อเนื่อง เพื่อลดจำนวนยุงลายพาหะนำโรคซึ่งเป็นมาตรการสำคัญในการป้องกันควบคุมโรค ดังนั้น การสร้างความเข้มแข็งของเครือข่ายโดยเฉพาะการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในพื้นที่จึงมีความสำคัญ และสอดคล้องกับการประชุมสมัชชาสุขภาพแห่งชาติ ครั้งที่ 9 ได้มีการรับรองมติ “สานพลังปราบยุงลาย โดยใช้พื้นที่เป็นพื้นฐาน” เพื่อให้เกิดการแก้ปัญหาเรื่องโรคไข้เลือดออกอย่างยั่งยืนเริ่มจากในครัวเรือน ชุมชน หน่วยงาน ทำทุกคน ทำทุกที่ จำเป็นต้องอาศัยการขับเคลื่อนจากหลายภาคส่วนทั้งเครือข่ายความร่วมมือต่างๆ องค์กร ชุมชน สังคม ครอบครัวและบุคคล โดยนำแนวทางจัดการพาหะนำโรคแบบผสมผสาน (Integrated Vector Management) มาบริหารจัดการดูแลสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นระบบ รวมถึงการสร้างความรู้ ความเข้าใจ ความตระหนักของประชาชน ผู้บริหารองค์กร และผู้เกี่ยวข้องทุกระดับให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันและประสานความร่วมมือกันอย่างต่อเนื่อง