4.1 ปริมาณขยะที่ไม่สามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ได้มีปริมาณสูง และต้องใช้งบประมาณจำนวนมากในการกำจัด

1. จำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น ส่งผลต่อการบริโภคและการสร้างขยะ
2. พฤติกรรมและวัฒนธรรส่งผลต่อปัญหาขยะล้นเมือง
3. ระบบกำจัดขยะยังเหมาะสมกับการจัดการขยะแยกประเภท ไม่สามารถเก็บขยะไปใช้ประโยชน์ตามคุณสมบัติของขยะแต่ละประเภทได้
4. มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการรีไขเคิล และการคัดแยกขยะ และการเรียกคืนบรรจุภัณฑ์ของผู้ประกอบการ ยังไม่ชัดเจน
5. ระบบคัดแยกมูลฝอยไม่สัมพันธ์กับระบบการเก็บขน ขนส่ง และเทคโนโลยีการกำจัด
6. ระบบการขัดแยกและนำขยะกลับไปใช้ปะโยชน์ในปัจจุบัน เป็นการคัดแยกตามความสมัครใจ ซึ่งมาตรการของรัฐในการรณรงค์ประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนผู้บริโภคคัดแยกขยะ ไม่เพียงพอ ขาดความต่อเนื่อง

1. ปริมาณขยะจำนวน 10,000 ตันต่อวัน จะตกค้างหากระบบการขนส่งขยะหยุดลง และและทำให้การกำจัดขยะมีความยากลำบากและล้าช้ามากขึ้น
2. ภาระค่าใช้จ่ายในการจัดเก็บและกำจัดขยะค่อนข้างสูง

1. ขยะจะตกค้างในบ้านเรือนและในรถเก็บขนมูลฝอย ซึ่งจะส่งกลิ่นเหม็น ทัศนอุจาด และเกิดการแพร่กระจายของพาหะนำโรคและและเชื้อโรค ส่งผลต่อสุขภาพกายแลจิตใจของประชาชน
2. ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อมขยะมูลฝอยเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดผลพิษทั้งทาง น้ำ ดินและอากาศ เนื่องจากขยะส่วนที่ขาดการเก็บรวบรวม หรือไม่นำมกำจัดให้ถูกวิธี จะทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่เป็นมลพิษ

ปี พ.ศ. 2566 กรงุเทพมหานครมีปริมาณขยะที่ไม่สามารถนำกลับไปใช้ประโยชน์ได้ 8,808 ตัน/วัน คิดเป็นร้อยละ 69.09 ของปริมาณขยะทั้งหมด 12,780 ตัน/วัน

ก่อนเกิดเหตุ
1) จัดทำแผนบริหารจัดการขยะของกทม. ตามแผนพัฒนากรุงเทพมหานคร ระยะ 20ปีพ.ศ.2561-2580
ยุทธศาสตร์ย่อยที่ 2.1คุณภาพสิ่งแวดล้อมยั่งยืน
กลยุทธ์ที่ 2.1.3.1ก่ารจัดการมูลฝอยต้นทางอย่างมีประสิทธิภาพ
กลยุทธ์ที่2.1.3.2 การจัดการมูลฝอยกลางทางอย่างมีประสิท

หน่วยงานหลัก ๑. สำนักสิ่งแวดล้อม๒. สำนักอนามัย๓. สำนักเทศกิจ๔. สำนักงานเขต๕. กรมควบคุมมลพิษ๖. กรมโรงงานอุตสาหกรรม