ปรับมาตรการเพิ่มการซึมผ่านของลมและลดความเข้มข้นของความร้อนในเมือง

เป้าหมาย 100 วันแรก: - อบรมและเอาระบบที่ World Bank ทำให้มาใช้ในการทำงานประจำวัน - เตรียมหน่วยงานที่รับผิดชอบเรื่องนี้

ปัจจุบัน กทม. สามารถเข้าถึงข้อมูลจาก Microclimate Data Platform ที่สามารถวิเคราะห์ข้อมูลการซึมผ่านของลม (Wind Permeability) ความเข้มข้นของความร้อนในเมือง (Urban Heat Intensity) และความเข้มรังสีดวงอาทิตย์ละเอียดถึงระดับตารางเมตร ด้วยข้อมูลชุดนี้ กทม. จะวิเคราะห์รายซอยและถนน เพื่อออกแบบมาตรการส่งเสริมการลดปัญหาความร้อนแบบมุ่งเป้าและตรงจุด โดยเน้นการซึมผ่านของลม ดังนี้ 1. กำหนดเขตแนวระบายลม (Wind Corridor Overlay Zone): ในแผนการใช้ที่ดิน เพื่อจำกัดการก่อสร้างสิ่งกีดขวางทึบในช่องว่างระหว่างบล็อกอาคาร 2. ลดสิ่งกีดขวางระดับพื้นดิน: รื้อหรือย้ายรั้วทึบ ป้ายโฆษณา และผนังป้ายตามแนวทางเดินลม ตัดแต่งพืชพรรณหนาแน่นระดับพื้นดินที่กีดขวางลมตามแนวถนน 3. สร้างแนวระบายลม (Wind Corridor): ระบุทิศทางลมที่พัดหลักและทำแผนที่แนวทางเดินลมที่มีอยู่ เช่น ซอย ระยะร่น และคลองควบคู่กับการปลูกต้นไม้อย่างมีกลยุทธ์ ต้นไม้แถวเดี่ยวที่มีเรือนยอดโปร่งช่วยนำลม รั้วพุ่มหนาทึบช่วยกีดขวางลม โดยจะใช้ข้อมูลลมที่มีต่อยอดไปสู่การวางผังเมืองในอนาคต และศึกษาความเป็นไปได้ในการเพิ่มอัตราการระบายของลม 4. ส่งเสริมการลดความร้อนเพิ่มเติมเช่น การทำ ‘พื้นผิวเย็น’ (Cool Pavement) หรือ ทาสีหลังคาสีอ่อน 5. นำร่อง Cool Neighborhood นี้เริ่มต้นจากพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์