การกำหนดตัวชี้วัด และพัฒนาศักยภาพในการติดตามความเป็นเมืองน่าอยู่สำหรับทุกคนของกรุงเทพมหานคร

ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครกำหนดเป้าหมาย การพัฒนาให้กรุงเทพฯ เป็นเมืองน่าอยู่ สำหรับทุกคน โดยได้ศึกษาตัวชี้วัดเมืองน่าอยู่ (The Global Liveability Index) ของ The Economist Intelligence Unit (EIU) เพื่อใช้เป็นพื้นฐานในการจัดกลุ่มนโยบายและดัดแปลงให้ครอบคลุมบริบทของเมืองกรุงเทพฯ จำแนกได้ 9 ด้าน 9 ดี รวม 216 นโยบาย ทั้งนี้ สำนักยุทธศาสตร์และประเมินผลร่วมกับหน่วยงานของกรุงเทพมหานครได้ร่วมกันถ่ายทอดนโยบายดังกล่าวสู่การปฏิบัติอย่างเป็นระบบ ครอบคลุมทั้ง กระบวนการบริหารแผน กระบวนการจัดทำคำขอและจัดสรรงบประมาณรายจ่ายประจำปี กระบวนการบริหารทรัพยากรมนุษย์ กระบวนการสื่อสารนโยบาย รวมถึงกระบวนการติดตามและประเมินผล เพื่อขับเคลื่อนนโยบายของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เพื่อให้ประชาชนชาวกรุงเทพฯ และประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีคุณภาพชีวิตที่ดี สอดคล้องกับมาตรฐานในระดับสากล หรือได้รับการจัดอันดับเมืองน่าอยู่ในอันดับที่ 1 - 50 ตามรายงาน The Global Liveability Index ของ The Economist Intelligence Unit (EIU) ภายในปี พ.ศ. 2569 แม้ว่า เป้าหมายกรุงเทพฯ เป็นเมืองน่าอยู่สำหรับทุกคนของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร จะอาศัยกรอบตัวชี้วัดเมืองน่าอยู่ (The Global Liveability Index) ของ Economist Intelligence Unit (EIU) แต่ในข้อเท็จจริง พบว่า เกณฑ์การประเมินความน่าอยู่ของเมืองในระดับสากลมีหลายแหล่ง อาทิ เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals : SDGs) ขององค์การสหประชาชาติ รอบการติดตามเมืองสากล (The Global Urban Monitoring Framework : UMF) โดยโครงการตั้งถิ่นฐานมนุษย์แห่งสหประชาชาติ (UN-HABITAT) ที่สามารถเป็นเครื่องมือนำทางให้กรุงเทพมหานครมีอันดับเมืองน่าอยู่ของ The Global Liveability