บริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตทุ่งครุ

๑. หลักการและเหตุผล เขตทุ่งครุมีพื้นที่ ๒๖.๘๔ ตารางกิโลเมตร ประกอบไปด้วย ๒ แขวง ได้แก่ แขวงทุ่งครุ และแขวงบางมด มีคลองหลายสายโดยคลองที่สำคัญได้แก่คลองบางมด ในอดีตท้องที่เขตทุ่งครุ เป็นที่ราบโล่ง ลุ่ม มีแหล่งน้ำหลายแห่งเหมาะแก่การเพาะปลูก ประชาชนประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทำสวน และมีฝีมือทางการจักสาน ตามความหมายของ“ทุ่งครุ” คำว่า “ทุ่ง” หมายถึง ที่ราบโล่ง ส่วนคำว่า “ครุ” หมายถึง ภาชนะสานชนิดหนึ่งใช้ตักน้ำรูปกลมๆ ยาชัน เมื่อนำความหมายของทั้งสองคำรวมกัน น่าจะหมายถึงพื้นที่ ราบโล่ง ที่คนท้องถิ่นใช้ภาชนะสานตักน้ำรูปกลมๆ ยาชัน โดยพื้นที่มีจุดเด่นที่เป็นเอกลักษณ์ อัตลักษณ์เฉพาะถิ่น ดังคำขวัญประจำเขตที่ว่า “หลวงพ่อโอภาสีที่ศักดิ์สิทธิ์ สัตว์เศรษฐกิจแพะแกะไก่ปลา นกเขาชวาเสียงดี กล้วยไม้หลากสีหลายพันธุ์ มะม่วงนวลจันทร์เลิศรส ส้มบางมดเลื่องชื่อลือนาม” โดยสภาพพื้นที่มีความหลากหลายในลักษณะพหุวัฒนธรรม มีศาสนสถานทั้งวัด มัสยิด ศาลเจ้า ผู้คนนับถือศาสนาหลากหลาย แตกต่างแต่อยู่กันอย่างลงตัว ถ้อยทีถ้อยอาศัย มีสัตว์และพืชเศรษฐกิจของพื้นที่ที่เป็นที่รู้จักและนิยมในวงกว้าง ทั้งนี้ ในปัจจุบันสภาพพื้นที่ของเขตทุ่งครุเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงไปตามความเจริญของเมือง ดังนั้น เพื่อเป็นการอนุรักษ์และสืบสานเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม วิถีชีวิต ภูมิปัญญาของคนในท้องถิ่น ตลอดจนส่งเสริมและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ในพื้นที่เขต โดยเฉพาะในบริเวณพื้นที่ริมคลองบางมดที่ยังคงสภาพความเป็นธรรมชาติทั้งในเชิงนิเวศและวิถีชีวิตของผู้คน สำนักงานเขตทุ่งครุจึงร่วมกับภาคีเครือข่ายดำเนินการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตทุ่งครุ หรือพิพิธภัณฑ์คลองบางมดขึ้น บริเวณริมคลองบางมด สุดซอยพุทธบูชา ๓๒ ซึ่งเป็นที่ดินสา