การเผชิญภาวะเจ็บป่วยและขาดคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครที่มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น

1) จากการสำรวจล่าสุดพบว่า ประเทศไทย
มีสัดส่วนของประชาชนวัยสูงอายุเพิ่มขึ้น
เกือบครึ่งหนึ่งของประชากรวัยเด็ก นอกจากนี้
ยังพบว่า อัตราส่วนเกื้อหนุนผู้สูงอายุ
มีแนวโน้มลดลง และมีผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่
คนเดียวตามลำพังโดยปราศจากคู่ชีวิตที่จะ
ช่วยเหลือและปรึกษากันในบั้นปลายชีวิต
มีแนวโน้มสูงขึ้น โดยเฉพาะผู้สูงอายุหญิง
ซึ่งการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนผู้สูงอายุที่เพิ่มขึ้น
อย่างรวดเร็วส่งผลให้การพึ่งพาทางเศรษฐกิจ
และการเกื้อหนุนทางสังคมระหว่างประชากร
วัยต่าง ๆ เปลี่ยนไป ศักยภาพของวัยแรงงาน
ในการสนับสนุนผู้สูงอายุลดลง ในส่วนของ
ผู้สูงวัยก็มีอายุยืนยาวขึ้น ต้องเผชิญกับภาวะ
การเจ็บป่วยและการช่วยเหลือตนเองได้น้อยลง
ปัจจุบัน กรุงเทพมหานครมีผู้สูงอายุ
จำนวนประมาณ 767,516 คน ที่จะต้อง
ดูแลและจัดสวัสดิการ

หมายเหตุ
จำนวนประชากรผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 1.2 ล้านคน ในปี พ.ศ. 2503 เป็น 8.5 ล้านคนในปี พ.ศ. 2553 (เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 4.6 เป็นร้อยละ 13.2) ในขณะที่มีหน่วยงานหรือองค์กรที่รองรับผู้สูงอายุไม่เพียงพอ นอกจากนี้ กฎหรือระเบียบต่าง ๆ ยังทำให้ผู้สูงอายุหลายรายไม่สามารถเข้ารับบริการจากองค์กรของรัฐและเอกชนได้

1. จำนวนแรงงานในวัยแรงงาน
ลดลงทำให้กรุงเทพมหานครและ
หน่วยงานภาครัฐขาดกำลังคน
ในการเข้ามาทำงานร่วมกับ
กรุงเทพมหาคร
2. การจัดเก็บภาษีได้ลงลงรายได้
และงบประมาณของกรุงเทพ
มหานครลดลง
3. กรุงเทพมหานครต้องใช้
งบประมาณในการดูแลผู้สูงอายุ
เพิ่มสูงขึ้น

1. ผู้สูงอายุขาดคุณภาพชีวิตที่ดี
2. ผู้สูงอายุไม่ได้รับการดูแล
อย่างเสมอภาคและทั่วถึง
3. ผู้สูงอายุมีพฤติกรรมสุขภาพ
ที่ไม่พึงประสงค์
4. ผู้สูงอายุขาดที่อยู่อาศัย
ที่เหมาะสม
5. ผู้สูงอายุที่อยู่ในภาวะ
ทุพพลภาพ หรือภาวะพึ่งพา
สูงเพิ่มขึ้น
6. ผู้สูงอายุขาดการดูแล
เอาใจใส่จากสมาชิกในครอบครัว
7. รายได้ครัวเรือนไม่เพียงพอ
8.ผู้สูงอายุมีโรคประจำตัว
ซับซ้อนและภาวะพึ่งพิงเพิ่มขึ้น
ต้องการการดูแลรักษา
ที่หลากหลายศาสตร์
(สพส.)
สถิติ
สถิติผู้สูงอายุในพื้นที่กรุงเทพ
มหานคร ปี 2566 คิดเป็น
ร้อยละ 22.94

- การพัฒนาระบบข้อมูลทางด้านผู้สูงอายุ
ให้ถูกต้อง และตรงกับความต้องการ
ต้องการ โดยมีระบบฐานข้อมูลที่เชื่อมต่อ
และเชื่อมโยงกันได้
- การดำเนินการตามแผนปฏิบัติการด้านผู้สูงอายุกรุงเทพมหานคร ระยะที่ 3 (พ.ศ. 2566 - 2570)
- การส่งเสริมความรู้ด้านการดูแลสุขภาพ
"กายและสุขภาพจิต ป้องกันโรคและ
การ" การเข้าถึงบริการสาธารณสุข
- การจัดสวัสดิการและการสงเคราะห์แก่
ผู้สูงอายุที่มีความจำเป็น
- การส่งเสริมสนับสนุนสื่อเพื่อผู้สูงอายุที่เป็นกลุ่มเปราะบาง
- การส่งเสริมสัมพันธภาพ
ระหว่างผู้สูงอายุกับคนทุกวัย
- การส่งเสริมการทำงาน การฝึกอาชีพ และการหา
รายได้ของผู้สูงอายุ ทั้งนี้ โรงเรียนฝึกอาชีพกรุงเทพมหานครมีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการฝึกอาชีพระยะสั้นให้กับประชาชนผู้ขาดโอกาสศึกษาต่อในระดับสายสามัญเพื่อยกระดับเศรษฐกิจและสังคมให้ดีขึ้น ขจัดปัญหาคนว่างงานตลอดจนพัฒนาอาชีพให้แก่ประชาชน ซึ่งมีหลักสูตรที่หลากหลายที่ผู้สูงอายุสามารถเลือกเรียนได้ตามความถนัด ความสามารถ ความสนใจ เพื่อนำไปใช้ในการประกอบอาชีพหรือพัฒนาตนเองในชีวิตประจำวัน อาทิ เช่น หลักสูตรด้านการบริการเพื่อสุขภาพ (นวด), หลักสูตรทางสาขาช่างยนต์ (ช่างซ่อมรถจักรยานยนต์), ช่างไฟฟ้ากำลัง (เครื่องปรับอากาศ), หลักสูตรทางแฟชั่นและสิ่งทอ (ตัดเย็บซ่อมแซมเสื้อผ้า), หลักสูตรทางอาหารและโภชนาการ (บาริสต้า ขนมอบ) เป็นต้น (สพส.)
- จัดคลินิกผู้สูงอายุในโรงพยาบาลและมีการดูแลแบบสหสาขาวิชาชีพ
เพิ่มศักยภาพแพทย์เฉพาะทาง ให้กับผู้สูงอายุ (สพส.) (สพส ตัดข้อความ)
- สำนักพัฒนาสังคมมีการลงโรงพยาบาลเยี่ยมบ้านในระบบภาคีร่วมกับสนอ. สนง.เขต (สพส.) (สพส ตัดข้อความ)
- มีการส่งเสริมสุขภาพ เช่น ชมรมผู้สูงอายุ
ในโรงพยาบาล ผู้สูงอายุคุณภาพ ส่งเสริม
สุขภาพผู้สูงอายุ (สพส.) (สพส ตัดข้อความ)
- พัฒนาบุคลากรด้านสาธารณสุขเพื่อดูแลผู้สูงอายุ
(สพส.)

สำนักงานเขต, อื่น ๆ, สวพ.