เจ้าหน้าที่ขาดการรับรู้เรื่องการเลือกปฏิบัติทางเพศและการล่วงละเมิดหรือคุกคามทางเพศในการทำงาน

1) การสื่อสารของนโยบายการไม่เลือกปฏิบัติ ทางเพศ และการป้องกันการล่วงละเมิดหรือการ คุกคามทางเพศในการทำงาน ไม่ครอบคลุมถึงผู้ปฏิบัติงานทุกคน
2) บุคลากรขาดความรู้ความเข้าใจ และไม่ให้ความสำคัญกับนโยบายฯ
3) ไม่มั่นใจในระบบการพิจารณา เรื่องร้องเรียน
4) ไม่กล้าร้องเรียน เนื่องจากไม่เชื่อมั่นในช่องทาง การร้องเรียน การรักษาความลับ และความปลอดภัย
5) ไม่เชื่อมั่นในระบบการสอบสวน หรือดำเนินการทางวินัยที่โปร่งใส เป็นธรรม และรวดเร็ว
6) การมีวัฒนธรรมองค์กรที่เพิกเฉย หรือถือว่าการคุกคามเป็นเรื่อง “เล็กน้อย” หรือ “ยอมรับได้”
7) กรณีการเลือกปฏิบัติทางเพศและการล่วง ละเมิดหรือคุกคามทางเพศเป็นเรื่องปัจเจก บุคคล ซึ่งเป็นปัจจัยที่ควบคุมได้ยาก

1. บุคลากรบางส่วนไม่ทราบสิทธิของตนเอง จึงไม่สามารถป้องกันตนเองได้
2. เกิดพฤติกรรมที่เข้าข่ายล่วงละเมิดโดยไม่รู้ตัว หรือเพิกเฉยต่อการล่วงละเมิดหรือคุกคามทางเพศ
3. เกิดความไม่เป็นธรรมในกระบวนการร้องเรียน ส่งผลให้ขาดความเชื่อมั่นในระบบราชการ
4. บุคลากรไม่กล้าทักท้วงหรือช่วยเหลือผู้ถูกกระทำ ทำให้มีพฤติกรรมเสี่ยงแพร่หลาย
5. เกิดวัฒนธรรมเพิกเฉย และผู้ถูกกระทำไม่กล้าร้องเรียน เนื่องจากไม่มีการลงโทษผู้กระทำผิดหรือปัญหาไม่ได้รับการแก้ไข
6 .องค์กรเสียภาพลักษณ์

1. ประชาสัมพันธ์ประกาศนโยบายฯ มาตรการและข้อกฎหมาย ผ่านช่องทางออนไลน์และออฟไลน์ ให้บุคลากรทุกคนรับทราบและเข้าใจ
2. จัดทำ e-Learning เกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศให้บุคลากรเข้าเรียนรู้ทุกคน
3. แต่งตั้งคณะกรรมการจริยธรรมกรุงเทพมหานครเพื่อดำเนินการตามกระบวนการรักษาจริยธรรมสำหรับข้าราชการ กทม. บุคลากร กทม. และผู้ปฏิบัติงานอื่นใน กทม.
4. มีช่องทางการร้องเรียนที่ปลอดภัย เช่น ศูนย์รับเรื่องร้องเรียน 1555 / Traffy Fondue หรือช่องทางภายในหน่วยงาน
5. กำหนดกรอบเวลาและขั้นตอนการพิจารณาเรื่องร้องเรียนให้ชัดเจน
6. มีการติดตามการดำเนินการตามนโยบายฯ และรายงานผลสรุปจำนวนเรื่องร้องเรียน ประเภท และผลการดำเนินการต่อผู้บริหารทุกสิ้นปีงบประมาณ
7. เมื่อเกิดเหตุการณ์การล่วงละเมิดหรือคุกคามทางเพศให้หัวหน้าหน่วยงานรายงานให้ปลัดกรุงเทพมหานครทราบทันที
8. ทุกหน่วยงานดำเนินการตามแผนปฏิบัติการด้านการส่งเสริมความเท่าเทียมทางเพศของกรุงเทพมหานคร พ.ศ.2568-2570

ทุกหน่วยงาน