การละเมิดสิทธิเด็ก ตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก 4 ประการ

1. ปัจจัยภายในครอบครัว เช่น ความยากจน ขาดทักษะการเลี้ยงดู ความเครียด การใช้ยา/สารเสพติด อบายมุข การหย่าร้าง
2. ปัจจัยด้านสังคม และสภาพแวดล้อม เช่น ค่านิยมในเชิงอำนาจ เน้นการลงโทษในเชิงการกระทำ คำพูด ที่ส่งผลต่อความบาดเจ็บทางร่างกาย และจิตใจ การมองว่าการใช้ความรุนแรงในบ้านเป็นเรื่องส่วนตัว คนภายนอกมักไม่กล้าเข้าแทรกแซง ส่งผลให้โครงสร้างชุมชน/สังคม ขาดความเข้มแข็งในการขับเคลื่อนเชิงรุกในการเฝ้าระวัง ป้องกัน รายงานเหตุ รวมถึงการส่งเสริมสิทธิของเด็ก ความเหลื่อมล้ำทางสังคมทำให้เกิดเด็กกลุ่มเปราะบาง เด็กไร้สัญชาติที่ไม่มีทะเบียนราษฎร์ เด็กในชุมชนแออัด การเข้าไม่ถึงการคุ้มครองตามกฎหมายและสวัสดิการรัฐ ตกเป็นเหยื่อการใช้แรงงาน/การค้ามนุษย์ ตลอดจนภัยคุกคามออนไลน์และการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ (Cyberbully) ซึ่งเป็นการละเมิดสิทธิรูปแบบใหม่
3. ปัจจัยด้านตัวเด็ก ที่มีความบกพร่องทางร่างกาย จิตใจหรือพฤติกรรมเสี่ยง รวมถึงการขาดความรู้เกี่ยวกับกฎหมาย และการปกป้องสิทธิของตนเอง
4. ปัจจัยด้านระบบการคุ้มครอง แม้จะมีกฎหมายคุ้มครองเด็ก แต่ยังมีการปฏิบัติตามกฎหมายไม่เคร่งครัด ตลอดจนกระบวนการแจ้งเหตุหรือการเข้าถึงเจ้าหน้าที่ยังทำได้ยาก เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในบางพื้นที่ยังขาดความรู้ ความเข้าใจในการจัดการปัญหาอย่างละเอียดอ่อน และเชื่อมโยงความร่วมมือกัน รวมถึงการขาดระบบรองรับเด็กที่จะต้องได้รับการคุ้มครองที่เพียงพอ รวดเร็ว
5. การโยกย้ายของผู้ปฏิบัติงานในพื้นที่ ทำให้เกิดความไม่ต่อเนื่องในการดำเนินงาน และทำให้บุคลากรผู้ปฏิบัติงานด้านการคุ้มครองเด็กไม่เพียงพอ
(ข้อ 1-5 สพส เพิ่มข้อความ)
6. เด็กที่หลุดออกจากระบบการศึกษา คือ เด็กที่ไม่ได้รับการศึกษาตั้งต้นหรือเด็กที่เข้าเรียนแล้วหลุดออกจากระบบการศึกษาด้วยปัจจัยภายในตัวเด็กเองหรือปัจจัยภายนอก ทำให้ไม่ได้รับการพัฒนาได้ตามศักยภาพ (สนศ.)

1. จำนวนเด็กที่ถูกละเมิดสิทธิในรูปแบบต่างๆ เพิ่มขึ้น
2. เด็กที่ได้รับผลกระทบต่อการละเมิดสิทธิทั้งร่างกาย จิตใจ และพฤติกรรม ไม่ได้รับการช่วยเหลือ แก้ไขปัญหาอย่างทันท่วงที
3. สูญเสียงบประมาณและบุคลากรในการแก้ไขปัญหาเด็กที่ถูกละเมิดสิทธิ หรือได้รับการเลี้ยงดูไม่เหมาะสม ซึ่งมักต้องใช้เวลาในการแก้ไขปัญหาระยะยาว
(ข้อ 1-3 สพส เพิ่มข้อความ)
4. เด็กขาดโอกาสทางการศึกษาและไม่ได้รับการพัฒนาตามศักยภาพตนเอง (สนศ.)

1.ทรัพยากรมนุษย์ในการพัฒนาเมืองและประเทศมีคุณภาพลดลง (สพส เพิ่มข้อความ)
2. ปัญหาด้านสังคม เช่น ความยากจน ความเหลื่อมล้ำ ปัญหาด้านยาเสพติด ปัญหาอาชญากรรม เป็นต้น

1. เผยแพร่/ประชาสัมพันธ์ในช่องทางการสื่อสารต่างๆ เพื่อให้บุคลากร ชุมชน และสังคมทราบถึงสิทธิเด็กและกฎหมายที่เกี่ยวข้องอย่างชัดเจน
2. จัดอบรม/กิจกรรมเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้ปฏิบัติงานด้านการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิของเด็ก
3. พัฒนาช่องทางรับแจ้งเหตุในระดับพื้นที่ และช่องทางภายในระหว่างหน่วยงานต่างๆ เพื่อนประสานงานได้รวดเร็ว มีประสิทธิภาพ
4. บูรณาการความร่วมมือกับผู้เชี่ยวชาญด้านการคุ้มครองเด็ก/หน่วยงานภาคีเครือข่ายในการจัดโครงการ/กิจกรรม และคำปรึกษาแนะนำ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานให้แก่บุคลากรและผู้เกี่ยวข้องในเชิงพื้นที่
5. กำหนดกรอบเวลาและขั้นตอนการดำเนินงานที่ชัดเจน
6. มีการติดตามการดำเนินงานในการดูแลช่วยเหลือเด็กที่ถูกละเมิดสิทธิ และการส่งเสริมสิทธิของเด็กจากการรายงานเหตุและตามแผนงาน รายงานต่อผู้บังคับบัญชา
(ข้อ 1- 6 สพส เพิ่มข้อความ)

สำนักงานเขต, สนอ., สนพ., สนศ., สวท., สยป., สดท.