9 แก้ไขจุดเสี่ยงอาชญากรรม

คำนิยาม: พื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดอาชญากรรม หมายถึง พื้นที่ที่มีความล่อแหลมต่อการเกิดเหตุอาชญากรรมกับประชาชน โดยพื้นที่เสี่ยงภัยที่เป็นเป้าหมายในการดำเนินการในปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 นั้น ได้นำรายละเอียดพื้นที่เสี่ยงภัยและวิธีการ
แก้ไขหรือลดปัจจัยเสี่ยงภัยมาจากบัญชีพื้นที่เสี่ยงและพื้นที่อันตรายของกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2568 ซึ่งเกิดจากการสำรวจและรวบรวมข้อมูลของคณะทำงานโครงการสำรวจและจัดทำบัญชีพื้นที่เสี่ยงและพื้นที่อันตรายของกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2568
เงื่อนไข (ปัจจัย) ความเสี่ยงต่อการเกิดอาชญากรรม หมายถึง เหตุ/ช่องทาง/สิ่งต่าง ๆ ที่อาจทำให้เกิดเหตุอาชญากรรม หรือก่อเหตุการณ์ความไม่ปลอดภัยต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง ได้ตามสภาพพื้นที่นั้น
จุดเสี่ยงอาชญากรรม 7 ประเภท หมายถึง 1. จุดมืด จุดเปลี่ยว: บริเวณที่มืด ไร้แสงสว่าง และไม่มีผู้คนสัญจร ทำให้เป็นที่ซ่อนตัวและก่อเหตุของคนร้ายได้ง่าย 2. จุดรกร้าง/พื้นที่ลักลอบทิ้งขยะ: พื้นที่ที่รกร้าง ไม่มีคนดูแล หรือเป็นแหล่งทิ้งขยะ ทำให้เป็นที่ซ่อนตัวของคนร้าย และเป็นแหล่งมั่วสุมของยาเสพติดและอบายมุขต่างๆ 3. โครงสร้างวัสดุชำรุดรอซ่อมแซม/ติดตั้งเพิ่ม: โครงสร้างที่ชำรุด เช่น สะพานลอย ทางเดินที่ไม่แข็งแรง หรือไฟส่องสว่างที่ไม่เพียงพอ อาจเป็นอันตรายต่อประชาชน และเป็นจุดที่คนร้ายฉวยโอกาสก่อเหตุได้ง่าย 4. แหล่งมั่วสุม: สถานที่ที่ผู้คนรวมตัวกันเพื่อทำกิจกรรมที่ไม่เหมาะสม เช่น ดื่มสุรา เล่นการพนัน หรือใช้ยาเสพติด ซึ่งอาจนำไปสู่ความรุนแรงหรือการก่ออาชญากรรมได้ 5. จุดล่อแหลมต่อการเกิดอาชญากรรม: จุดที่มีโอกาสเกิดเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ได้ง่าย เช่น บริเวณที่มีการสัญจรของคนจำนวนมากแต่ไม่มีการดูแลรักษาความปลอดภัย 6. ประชากรหนาแน่น/พลุกพล่าน: แม้จะเป็นพื้นที่ที่มีคนจำนวนมากแต่หากไม่มีการจัดระเบียบที่ดี หรือไม่มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ก็อาจเป็นจุดที่คนร้ายฉวยโอกาสก่อเหตุได้ 7. จุดที่กำลังดำเนินการแก้ไขต่อการเกิดอุบัติเหตุ: บริเวณที่กำลังอยู่ระหว่างการซ่อมแซม หรือปรับปรุง อาจเป็นจุดที่ผู้คนสัญจรไปมาได้ไม่สะดวก และอาจเกิดอุบัติเหตุ หรือเป็นจุดที่คนร้ายฉวยโอกาสก่อเหตุได้

วิธีคำนวณ: พื้นที่เสี่ยงที่ได้ดำเนินการปรับปรุงแก้ไขสภาพแวดล้อม ร้อยละ 100 ของจุดที่สำรวจในปีงบประมาณ 2568